پارگی دیسک کمر با چه روش هایی قابل درمان است؟

پارگی دیسک به معنای وجود پارگی حلقوی در دیواره خارجی دیسک بین مهره‌ای است. این پارگی اغلب به دلیل فرسایش طبیعی دیسک ایجاد می‌شود و همچنین می‌تواند در پی آسیب‌های ورزشی یا صدمه ناشی از تصادفات ایجاد شود. در صورت پارگی دیسک، هسته خمیری مانند آن، یا ژل جذب کننده ضربه، که قسمت مرکزی دیسک را می‌پوشاند، از محدوده طبیعی خارج می‌شود، و تاثیر کامل توانایی دیسک، در جذب فشار ستون ستون فقرات کاهش می‌یابد.

آگاهی از وظیفه مهم دیسک


دیسک‌ها که در استخوان‌های کمر و گردن لغزندگی ایجاد می‌کنند، دارای دو لایه هستند. لایه خارجی سخت و محکم و لایه داخلی نرم است. پارگی یا شکستگی لایه خارجی باعث می‌شود که هسته نرم درونی به درون کانال نخاعی تراوش کند، که منجر به ایجاد فشار روی نخاع یا عصب‌های ستون فقرات می‌شود.

این احتمال وجود دارد که پس از آسیب‌هایی مانند ضربه به کمر، فتق دیسک ایجاد شود. این مشکل بطور معمول به دلیل بلند کردن اجسام سنگین یا کشیدگی عضلات رخ می‌دهد، اما ممکن است بدون هیچ آسیب خاصی نیز ایجاد شوند. دیسک‌های ستون فقرات، با افزایش سن، ممکن است سخت شده و بیشتر مستعد پارگی و فتق دیسک می‌شوند.

انواع پارگی دیسک کمر


انواع پارگی دیسک کمرهنگامی که دیسک دچار پارگی می‌شود، درمان‌های متعاقب آن ساده است، اما براساس نوع پارگی، متفاوت است. درمان شامل خارج کردن مواد بیرون زده و فراهم کردن شرایط برای بهبودی مناسب ستون فقرات است. گرچه دلیل یا دلایل پارگی، کمابیش واضح است. اغلب اوقات، پارگی‌های دیسک، حاصل از چندین پارگی، به دلیل انواع مختلفی از پارگی‌های حلقوی رخ می‌دهد.

  • پارگی‌های هم مرکز: پارگی‌های هم‌ مرکز که عمدتاً ناشی از آسیب است، بر دیسک اثر گذاشته و شکافی در تیغه یا لایه‌های غشایی محافظت کننده دیسک ایجاد می‌کند.
  • پارگی‌های خارجی: پارگی‌های خارجی با اینکه از نظر موقعیت شبیه پارگی‌های هم مرکز هستند، اما در قسمت خارجی دیسک ایجاد شده و محدود به جدا کردن لایه‌های غشایی نیستند. آنها عمدتاً به عنوان عامل فرسایش دیسک شناخته می‌شوند.
  • پارگی‌های شعاعی: پارگی‌های شعاعی که در طول دیسک ایجاد شده و تا مرکز خارجی دیسک کشیده می‌شود، بطور طبیعی با افزایش سن رخ می‌دهد و متداول‌ترین عامل پارگی و فتق دیسک در بیماران است.

پزشک می‌توند اطاعات بیشتری درباره انواع مختلفی از پارگی‌ها و چگونگی درمان آنها ارائه دهد.

علائم پارگی دیسک کمر


علائم پارگی دیسک کمر بر اساس محل ایجاد پارگی و واکنش شما نسبت به درد، کاملاً متفاوت است. اگر دچار پارگی دیسک کمر هستید، دردی را احساس می‌کنید که از ناحیه کمر به یک یا هر دو پا و گاهی اوقات تا کف پا (به نام سیاتیک شناخته می‌شود) کشیده می‌شود. گاهی دردی را احساس می‌کنید که مانند یک شوک الکتریکی شدید است، و درحالت ایستاده، راه رفتن  یا نشسته احساس می‌شود. فعالیت‌هایی مانند خم شدن، بلند کردن اجسام، چرخش بدن و نشستن درد را تشدید می‌کند. راحت‌ترین حالت که درد کمتری احساس می‌کنید، دراز کشیدن به پشت در حالی است که زانوها خم شده است، زیرا فشار روی دیسک را کاهش می‌دهد.

گاهی اوقات  این درد همراه با بی‌حسی و احساس سوزن سوزن شدن در پا یا کف پا است. ممکن است دچار گرفتگی یا اسپاسم عضلانی در کمر یا پا شوید.

علاوه بر درد، ضعف عضلات پا یا کاهش واکنش مچ پا یا زانو نیز ایجاد می‌شود. در موارد شدید، ممکن است شخص دچار افتادگی پا (هنگام راه رفتن پا شل شده یا روی زمین کشیده می‌شود) یا کاهش کنترل مثانه و روده می‌شود. در صورتی که دچار ضعف شدید پا یا مشکل کنترل عملکرد مثانه و روده هستید، بهتر است که بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

علت پارگی دیسک کمر چیست؟


علت پارگی دیسک کمردیسک‌ها ممکن است دچار پارگی یا بیرون زدگی، ناشی از آسیب و بلند کردن نادرست اجسام، یا بطور خودبخودی شوند. افزایش سن نقش مهمی در این روند ایفا می‌کند. همچنان که سن افزایش می‌یابد، دیسک‌ها خشک شده و سخت‌تر می‌شوند. دیواره الیافی محکم خارجی دیسک، ممکن است ضعیف شود. هسته ژل مانند آن از طریق پارگی در دیواره دیسک، بیرون زده یا دچار پارگی شود، که هنگام تماس با عصب، درد ایجاد می‌کند. عواملی مانند ژنتیک، سیگار کشیدن و تعدادی از فعالیت‌های شغلی و تفریحی منجر به فرسایش زودهنگام دیسک می‌شود.

تشخیص پارگی دیسک کمر


بیمارانی که دچار پارگی دیسک می‌شوند، در اکثر مواقع با انجام ام آر آی ، مشکل آنها شناسایی می‌شود.

این دیسک‌ها در ام آر آی اغلب نشانه‌هایی از ساییدگی را نشان می‌دهند که ممکن است هسته آنها تغییر یافته، هسته آنها کم آب شده و به درون حفره ستون فقرات در اطراف دیسک ریخته شده باشد. پزشکان معمولاً پس از آن، معاینات جسمانی انجام می‌دهند. پزشک در تعامل با شما شدت درد و ناراحتی را در دیسک احتمالی مشخص می‌کند و گروهی از فعالیت‌های مناسب را برای تسکین درد دیسکوژنیک (درد کمر) تعیین می‌کند.

آیا پارگی دیسک کمر با گذشت زمان بهبود می‌یابد؟


تعدادی از بیماران بطور خودبخود بهبود می‌یابند، اما بیان این نکته خالی ازلطف نیست که، این علائم هستند که  برطرف می‌شوند، و در واقع پارگی دیسک باقی می‌ماند. التهاب کاهش یافته و اگر شکستگی دیسک کوچک باشد، درد بیمار پس از چند هفته تسکین می‌یابد.

درک این مطلب اهمیت دارد که ، اگرچه حتی بیمار با گذشت زمان بهبودی را احساس می‌کند، اما خطر شروع درد در آینده وجود دارد. هنوز یک حفره در حلقه خارجی دیسک وجود دارد، بنابراین یک حرکت ناگهانی می‌تواند، پارگی بیشتر دیسک را در پی داشته باشد، و فشار بیشتری بر عصب‌ها وارد کند و منجر به دوره التهاب دیگری شود.

درمان پارگی دیسک کمر


هنگامی که دیسک مشکوک به ایجاد درد و ناراحتی، شناسایی شد، درمان شروع می‌شود. درمان در ابتدا با چندین روش کم‌خطر شروع می‌شود، پزشکان تلاش می‌کنند که به دیسک کمک کرده که با روش‌های غیرجراحی بطور خودبخود ترمیم شود. در صورتی که این روش‌های پزشکی مؤثر واقع نشود، یا درد گسترش یابد، گروهی از پزشکان، روش‌های کنترل درد مداخله‌ای یا جراحی پارگی دیسک کمر را دنبال خواهند کرد.

استراحت

روش های درمان پارگی دیسک کمربا شروع اولیه درد، استراحت کامل معمولاً بیش از دو روز توصیه نمی‌شود. دوره طولانی‌تر استراحت در تسریع روند بهبودی مؤثر نیست و می‌تواند دوره بهبودی را افزایش دهد. بهتر است که فعالیت‌های سبک را تا جایی که ممکن است ادامه دهید، در همان حال از وضعیت یا حرکات دردناک خودداری کنید.

استفاده از کیسه یخ یا کیسه آب گرم

هنگامی که اولین بار علائم احساس می‌شود، استفاده از کیسه یخ ممکن است درد و التهاب را تسکین دهد. پس از چند روز، استفاده از کیسه آب گرم ملایم در ناحیه آسیب دیده، می‌تواند به کاهش درد کمک کند.

داروها


داروهای درمان پارگی دیسک کمرپزشک ممکن است که داروهای مسکن، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، شل کننده عضله و استروئید تجویز کند.

  • داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین، ناپروکسن (آلِوِ، ناپروسین)، ایبوپروفن (موترین، نوپرین، ادویل) و سلکوکسیب (سلبرکس) برای کاهش التهاب و تسکین درد مصرف می‌شود.
  • داروهای مسکن مانند استامینوفن (تیلنول) می‌تواند درد را تسکین دهد، اما تاثیر ضدالتهابی NSAIDs را ندارد. استفاده طولانی مدت از داروهای مسکن و NSAIDs ممکن است منجر به زخم معده و همچنین اختلال کلیه و کبد شود.
  • شل کننده عضله مانند متاکاربامول (روباکسین) ، کاریزوپرودول (سوما) و سیکلوبنزوپرین (فلکسریل) جهت کنترل اسپاسم عضلات تجویز می‌شود.
  • استروئیدها برای کاهش التهاب و ورم عصب‌ها تجویز می‌شود. آنها بطور خوراکی (مانند بسته دوز مدرول ) با کاهش تدریجی دوز مصرفی در طول یک دوره پنج روزه مصرف می‌شود. مزایای آن، تسکین درد، فوری در طول یک دوره در ۲۴ ساعت بدست می‌آید.

 تزریقات استروئید

تزریقات استروئید در پارگی دیسکاین درمان تحت اشعه ایکس فلوروسکوپی انجام می‌شود، و شامل تزریق کورتیکواستروئید و یک بی‌حس کننده در فضای اپیدورال ستون فقرات است. دارو به اطراف ناحیه دردناک تزریق شده تا ورم و التهاب عصب را کاهش دهد. حدود ۵۰ درصد از بیماران پس از تزریق اپیدورال، تسکین درد را تجربه می‌کنند، گرچه نتیجه آن ممکن است موقتی باشد. برای تاثیر کامل این درمان، ممکن است تکرار تزریق توصیه شود. مدت زمان تسکین درد، متفاوت است، که از چند هفته تا چند سال ادامه دارد. تزریقات همراه با فیزیوتراپی و / یا برنامه ورزشی در خانه انجام می‌شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی در پارگی دیسکهدف از فیزیوتراپی کمک به بازگشت بیمار به فعالیت کامل در کوتاه‌‌ترین زمان ممکن و جلوگیری از آسیب مجدد است. فیزیوتراپ می‌تواند  داشتن وضعیت، روش بلند کردن اجسام و روش‌های راه رفتن صحیح را آموزش دهد، و به بیمار کمک می‌کند که کمر، پا و ستون فقرات و پاها را تقویت کند. ورزش و حرکات قدرتی یکی از عناصر مهم برای درمان است و بهتر است که به بخشی از برنامه سلامتی طولانی مدت تبدیل شود.

درمان‌های جراحی

در صورتی که درمان غیرجراحی در کاهش یا توقف درد موفقیت‌آمیز نباشد، ممکن است جراحی پیشنهاد شود. اگر جراحی به عنوان درمان در نظر گرفته شود، مهم است که با پزشک درباره مزایا و عوارض جراحی و همچنین خطراتی را که شامل می‌شود، صحبت کنید. درمان جراحی پارگی دیسک کمر، شامل موارد زیر است:

  • دیسکتومی: شامل برداشتن تمام یا بخشی از دیسک آسیب دیده است تا فشار روی عصب‌های ستون فقرات کاهش یابد. جراحی دیسکتومی را می‌توان با روش جراحی باز (دیسکتومی باز) یا جراحی غیرتهاجمی (میکرودیسکتومی) انجام داد.
  • لامینکتومی: این جراحی شامل برداشتن بخش‌هایی از مهره است، که لامینا نامیده می‌شود، تا فضای بیشتری برای عصب ستون فقرات فراهم شود، فشار روی آنها کم شده و درد کاهش یابد.
  • جراحی فیوژن : شامل برداشتن دیسک و سپس متصل کردن مهره‌ها به یکدیگر برای کاهش حرکت است. فیوژن ستون فقرات، ستون فقرات را ثابت کرده و فشار روی عصب ستون فقرات را کم می‌کند.

پیشگیری


پس از اینکه کمر دچار آسیب شد، احتمال بیشتری وجود دارد که در آینده نیز دچار مشکلاتی در این ناحیه شود. برای حفظ سلامتی کمر بهتر است موارد زیر را بکار بگیرید:

  • هنگام بلند کردن اجسام از کمر خود محافظت کنید. به عنوان مثال هنگام بلند کردن اجسام از پاها کمک بگیرید و روی کمر فشار وارد نکنید. هنگامی که جسمی را بلند می‌کنید از ناحیه کمر به سمت جلو خم نشوید. زانوها را خم کرده و چمباتمه بزنید.
  • وضعیت بدن مناسب داشته باشید. هنگام ایستادن یا راه رفتن، شانه‌ها را به سمت عقب و پایین بگیرید، چانه را به سمت پایین و شکم را به سمت داخل بکشید. این وضعیت از کمر شما محافظت می‌کند.
  • بطور منظم ورزش کنید.
  • وزن مناسب خود را حفظ کنید. اینکار فشار اضافی روی کمر را کاهش می‌دهد.
  • سیگار نکشید. سیگار کشیدن خطر آسیب دیسک را افزایش می‌دهد.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonنوبت دهی