درمان ناتوانی جنسی در آقایان با دارو، شاک ویو، تقویت عضلات کف لگن و …

ناتوانی جنسی، به ناتوانی در رسیدن به نعوظ یا حفظ آن برای انجام یک آمیزش جنسی رضایت بخش گفته می‌­شود. منظور از رضایت بخش، نعوظ و سفتی آلت به اندازه و مدت زمان کافی است که به انزال کنترل شده ختم شود و رضایت جنسی را برای هر دو شریک فراهم کند.

ناتوانی جنسی عارضه شایع و آزاردهنده‌ای است که عموماً در ۱۰ تا ۳۰ درصد از مردان بروز می‌کند. علت این ناتوانی هرچه باشد، ۹۹ درصد از مبتلایان می‌توانند با کمک یکی از گزینه‌های درمانی موجود و قابل دسترس، مجددا سلامت خود را بازیابند.

برای دریافت مشاوره درباره‌‌ی درمان ناتوانی جنسی با دارو، تزریقات، شاک ویو تراپی، آموزش حرکات کگل (تقویت عضلات کف لگن) و یا برای رزرو نوبت در کلینیک پیشرفته شمیم می‌توانید با شماره تلفن‌های 02126722004 - 02126722003 تماس حاصل فرمایید.

 

علت ناتوانی جنسی


حدود ۸۰ درصد از ناتوانی‌های جنسی ناشی از عوامل جسمانی است. این عوامل عبارتند از:

  • کاهش جریان خون در آلت تناسلی. این مشکل، شایع‌ترین علت ناتوانی جنسی در مردان بالای ۴۰ سال است. همچون سایر قسمت‌های بدن، امکان تنگ شدن عروق خون رسان به آلت تناسلی نیز وجود دارد و گاهی ممکن است جریان خون برای ایجاد نعوظ کافی نباشد. عواملی که در افزایش احتمال بروز تنگی عروق نقش دارند عبارتند از: سن بالا، فشار خون بالا، کلسترول بالا و استعمال دخانیات.
  • آسیب‌های عصبی. به عنوان مثال بیماری ام اس، سکته مغزی، بیماری پارکینسون و … می‌توانند بر روی اعصاب  آلت تناسلی تأثیر بگذارند.
  • دیابت. یکی از رایج‌ترین علل ناتوانی جنسی دیابت است که بر رگ‌ها و اعصاب تأثیر می‌گذارد.
  • علل هورمونی. از جمله، کمبود هورمون تستوسترون که در بیضه‌ها تولید می‌شود. یکی از دلایل کمبود تستوسترون که البته خیلی رایج نیست، ضربه به سر است. آسیب سر گاهی اوقات ممکن است بر عملکرد غده هیپوفیز در مغز تأثیر بگذارد. غده هیپوفیز هورمونی تولید می‌کند که موجب تحریک بیضه برای تولید تستوسترون می‌شود. بنابراین، اگرچه ممکن است در ابتدا مرتبط به نظر نرسد، اما آسیب دیدگی سر می‌تواند منجر به ناتوانی جنسی شود. علائم دیگر پایین بودن سطح تستوسترون، شامل کاهش میل جنسی (شهوت) و تغییر در حالات روحی می‌باشد.
  • آسیب به اعصاب دستگاه تناسلی. به عنوان مثال  آسیب نخاعی که در اثر جراحی اندام‌های مجاور به وجود آمده، شکستگی لگن، پرتودرمانی در ناحیه دستگاه تناسلی و غیره.
  • عوارض جانبی برخی از داروها. متداول‌ترین آن‌ها برخی از داروهای ضد افسردگی است. داروهای پیشگیری از سکته قلبی مانند پروپرانولول، آتنولول و غیره. برخی از داروهای ادرارآور (دیورتیک‌ها)؛ سایمتیدین و بسیاری دیگر از قرص‌های غیر رایج دیگر، گاهی اوقات عامل ناتوانی جنسی هستند.
  • الکل و مواد مخدر
  • دوچرخه سواری. به نظر می‌رسد که پس از دوچرخه سواری طولانی مدت ناتوانی جنسی اتفاق می‌افتد. احتمالاً به دلیل فشار به اعصاب آلت تناسلی که علت آن نشستن طولانی مدت بر روی زین است. این حالت ممکن است بر عملکرد عصب تأثیر بگذارد.
  • خروج بیش از حد خون از آلت تناسلی مرد از طریق وریدها (نشت وریدی). این مورد نادر است اما ممکن است به دلیل شرایط مختلف آلت تناسلی ایجاد شود.

ناتوانی جنسی که به دلایل جسمانی (غیر از آسیب‌ها و عوارض جراحی) رخ می‌دهد، در بیشتر موارد روندی آهسته دارد. بنابراین، ممکن است این ناتوانی به صورت  جزئی به وجود آمده و به مرور زمان وخیم‌تر شود. اگر علت این ناتوانی، جسمانی باشد به جز در موارد هورمونی، احتمالاً میل جنسی به صورت طبیعی وجود خواهد داشت. در بعضی موارد نیز ناتوانی جنسی سبب عدم اعتماد به نفس، اضطراب و حتی افسردگی می‌شود. این واکنش‌ها به ناتوانی جنسی ممکن است این مشکل را حادتر کند.

علل روانی (روانشناختی)

اضطراب در مورد عملکرد جنسی می‌تواند باعث ناتوانی شده یا به آن دامن بزند. به عنوان مثال، بسیاری از مردان گاهی اوقات دچار ناتوانی در نعوظ یا حفظ آن می‌شوند. حتی اگر این اتفاق یک بار رخ دهد، ممکن است اضطراب در مورد تکرار مجدد آن به وجود آید. این اضطراب می‌تواند عامل جلوگیری از نعوظ برای دفعات بعد باشد و بیشتر و بیشتر شود.

شرایط مختلف روانی نیز ممکن است باعث ایجاد ناتوانی جنسی شود. این موارد عبارتند از:

  • استرس – مثلاً به دلایل شغلی یا وضعیت خانه
  • اضطراب
  • مشکلات ارتباطی
  • افسردگی

اگر ناتوانی جنسی به علت مشکلات روانی بروز کرده باشد، معمولاً کاملاً ناگهانی ایجاد می‌شود و احتمالاً با بهبود وضعیت روانی (مثل کاهش اضطراب یا افسردگی) از بین می‌رود. با این حال، برخی از افراد هنگام ابتلا به آن دچار اضطراب یا افسردگی بیشتری می‌شوند. آن‌ها درک نمی­‌کنند که این مسئله واکنشی به مشکلات ذهنی آن‌ها است. این می‌تواند اوضاع را وخیم‌تر کرده و منجر به ایجاد یک حلقه معیوب از تشدید اضطراب و ناتوانی جنسی مزمن شود.

معمولاً، اگر توانایی نعوظ وجود داشته باشد، علل روانی برای ناتوانی جنسی محتمل‌تر از علت جسمانی است، حتی اگر این توانایی در اغلب اوقات وجود نداشته باشد. (به عنوان مثال، اگر با خودارضایی نعوظ ایجاد می‌شود یا پس از بیدار شدن از خواب حالت نعوذ وجود دارد).

چه آزمایشاتی باید انجام شود؟


پزشک با توجه به علائم، علت‌های احتمالی، سن و دیگر عوامل موثر، آزمایشاتی را تجویز خواهد کرد. این موارد عمدتاً برای بررسی عوامل ذکر شده در بالا است که احتمال تنگی عروق را افزایش می‌دهند. آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • بررسی سطح کلسترول و سایر چربی‌های خون
  • سطح قند خون
  • آزمایش خون برای تشخیص بیماری کلیوی یا کبدی
  • آزمایش ادرار
  • بررسی فشار خون
  • بررسی کارکرد قلب (الکتروکاردیوگرام یا نوار قلبی)
  • سایر معاینات قلبی که در صورت لزوم و مشکوک بودن به بیماری قلبی تجویز می‌شود

اگر میل جنسی کم باشد و یا قبلا به ناحیه سر آسیب وارد شده باشد، ناتوانی جنسی ممکن است به دلایل هورمونی ایجاد شده باشد. در این شرایط ممکن است آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون تستوسترون (و گاهی پرولاکتین) تجویز شود.

در موارد محدودی ممکن است آزمایشاتی برای بررسی نحوه گردش خون در آلت تناسلی مرد از طریق اسکن یا تزریق دارو در بیمارستان انجام شود.

بهترین درمان ناتوانی جنسی چیست؟


گاهی اوقات مراجعه به متخصص ضروری است اما در حال حاضر، پزشکان عمومی قادرند موارد بیشتری را نسبت به گذشته معالجه کنند، چرا که گزینه‌های درمانی در سال‌های اخیر گسترش یافته است. اگر تشخیص بر این بود که بیمار دچار مشکل هورمونی است و یا  علت آن به بیماری دیگری از قبیل مشکلات گردش خون مربوط باشد و یا اگر بیمار جوان باشد و این مشکل پس از آسیب جسمی به وجود آمده باشد، پزشک عمومی احتمالاً بیمار را به متخصص ارجاع می‌دهد.

در زیر، خلاصه‌ای از گزینه‌های درمانی آورده شده است که شانس موفقیت در آن‌ها بالا است.

دارو (قرص‌های خوراکی)

بهترین درمان ناتوانی جنسی

امروزه قرص‌های مختلفی برای درمان ناتوانی جنسی در آقایان وجود دارد.

این داروها با تأثیر بر (CGMP) ماده شیمیایی گشاد کننده عروق خونی هنگام تحریک جنسی (جریان خون در آلت تناسلی را افزایش می‌دهند (توضیح داده شده در بالا). انواع آن عبارتند از سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس)، واردنافیل (لویترا) و آوانافیل (اسپدرا). زمان مصرف این قرص‌ها قبل از شروع رابطه جنسی است. این داروها به دلیل نحوه عملکردشان، بازدارنده‌های فسفودی استراز نوع ۵ (PDE5) نامیده می‌شوند.

بنابراین، حتی اگر عملکرد اعصاب یا عروق خونی آلت تناسلی مختل شود، این داروها می‌توانند باعث افزایش جریان خون در آلت تناسلی و ایجاد نعوظ شوند این قرص‌ها در درمان ناتوانی جنسی با منشأ زمینه‌ای موثرند.

کرم‌های موضعی

کرم آلپروستادیل نیز ممکن است توسط پزشک تجویز شود. به همراه این کرم یک سرنگ کوچک پلاستیکی وجود دارد و در قسمت نوک آلت تناسلی مرد و پوست اطراف آن استعمال می‌شود. این دارو باید ۵ تا ۳۰ دقیقه قبل از انجام رابطه جنسی استفاده شود.

درمان تزریقی

این روش متداول‌ترین شیوه درمانی قبل از دسترسی به قرص‌ها بود و معمولاً عملکرد خوبی دارد. نحوه تزریق دارو در قاعده آلت تناسلی آموزش داده می‌شود. این تزریق باعث افزایش جریان خون شده و به دنبال آن معمولاً در عرض ۱۵ دقیقه نعوظ ایجاد می‌شود. (برخلاف قرص‌ها، در هر صوت نعوظ اتفاق می‌افتد چه از نظر جنسی تحریک صورت بگیرد و یا خیر).

داروهای مجاری ادراری

از طریق قرار دادن یک گلوله خیلی کوچک در انتهای لوله و عبور آن از مجاری ادراری و باز شدن انتهای آلت تناسلی مرد صورت می‌گیرد. این گلوله حاوی دارویی مشابه با داروی تزریقی است. این دارو سریعاً به آلت تناسلی مرد جذب شده و معمولاً طی ۱۰ تا ۱۵ دقیقه باعث نعوظ می‌شود.

دستگاه‌های مکنده

دستگاه‌های مختلفی در این زمینه وجود دارد. اساس کار به این شکل است که آلت تناسلی در یک محفظه پلاستیکی قرار داده می‌شود. سپس با یک پمپ، هوا از ظرف بیرون کشیده شده و خلا ایجاد می‌شود. این کار باعث کشیده شدن خون به آلت تناسلی و نعوظ می‌شود. هنگام نعوظ، یک نوار لاستیکی در قاعده آلت تناسلی قرار می‌­گیرد تا نعوظ حفظ شود. آنگاه مخزن پلاستیکی از آلت تناسلی مرد جدا شده و تا زمانی که نوار لاستیکی برداشته نشود حالت نعوذ باقی خواهد ماند (که باید ظرف مدت ۳۰ دقیقه برداشته شود)

ایمپلنت آلت تناسلی مرد

ایمپلنت آلت تناسلی مرد

ایمپلنت‌های آلت تناسلی می‌توانند از طریق جراحی برای همیشه در آلت تناسلی مرد باقی بمانند. پیشرفته‌ترین (گران‌ترین) نوع آن با پمپ داخلی قابل باد کردن است که به ایجاد نعوظ منجر می‌شود. اما در نوع ابتدایی عمل صاف کردن باید با دست صورت گیرد.

امواج درمانی

امواج درمانی از طریق فیزیوتراپی (شاک ویو تراپی)، درمانی برای اختلال نعوظ و ناتوانی جنسی است که شامل عبور امواج کوتاه و صوتی از بافت‌های آسیب دیده و افزایش جریان خون و تحریک ترمیم عصب شده و به بدن اجازه می‌دهد روند بهبودی خود را سریع‌تر آغاز کند.

این روش درمانی غیرتهاجمی، بی‌خطر و بدون عوارض است. اثربخشی آن از نظر بالینی اثبات شده و نتایج مثبت آن در بلند مدت بین ۷۲ تا ۸۰ درصد از موارد گزارش شده است. این درمان با بهبود جریان خون در آلت تناسلی مرد انجام می‌شود که باعث نعوظ قوی‌تر و طولانی­‌تر خواهد شد. امواج درمانی می‌تواند به بیماران مبتلا به اختلال جنسی کمک کند تا نعوظ خودخواسته و پایدار داشته باشند و باعث بهبود نعوذ در افراد سالم نیز می‌شود. این نوع از درمان با سایر روش‌های درمانی اختلال نعوظ، سازگار است بنابراین نیازی به قطع درمان مداوم نیست.

تمرینات کگل چطور اختلال جنسی در مردان را بهبود می‌بخشد؟

تمرینات کگل جهت بهبود اختلال جنسی در مردان

تمرینات کگل، عضلات کف لگن را تقویت می‌کند – این گروه از عضلات در افزایش جریان خون در کشاله ران‌ها نقش داشته و در حین رابطه جنسی فعال هستند. مطالعات نشان داده که تقویت عضلات کف لگن می‌تواند عملکرد جنسی اعم از نعوظ، ارگاسم و انزال را بهبود بخشد.

تمرینات کگل در زنان و مردان به صورت یکسان انجام می‌شود. این بدان دلیل است که میان عضلات لگن در مردان و زنان تفاوت بسیار اندکی وجود دارد. تمرینات کگل برای مردان با شناسایی محل عضلات درگیر در طول تمرین آغاز می‌شود که شامل عضلات لگن و عضله‌های بسیار دیگری است که برخلاف دیگر عضلات بدن قابل مشاهده نیستند.

عضلات کف لگن در پایین لگن قرار دارند و شامل دو عضله هستند که مانند ترامپولین (نوعی تشک ارتجاعی برای پرش درجا) در کنار هم قرار گرفته‌اند. هنگامی که برای جلوگیری از دفع ادرار یا دفع گاز بدن، به خود فشار می‌آورید این عضلات درگیر می‌شوند. با درک محل قرارگیری آن‌ها آمادگی برای انجام تمرینات کگل میسر است. تنها کاری که باید انجام شود انقباض آن‌ها به مدت ۵ تا ۲۰ ثانیه و سپس رها کردنشان است.

این حرکت باید چندین بار تکرار شود، حتی انجام آن در طی فعالیت‌های دیگر یا هنگام استراحت و فراغت نیز امکان‌پذیر است. تمرینات کگل را می‌توان به تعداد دلخواه انجام داد و پس از چند ماه تمرینات منظم، پیشرفت قابل مشاهده است.

سایر درمان‌های اختلال نعوظ

درمان علل نهفته

به عنوان مثال، درمان افسردگی یا اضطراب، تغییر داروها، کاهش مصرف الکل و یا درمان اختلالات هورمونی ممکن است موجب بهبود ناتوانی جنسی شود.

شیوه زندگی و سایر توصیه‌ها

همانطور که در بالا ذکر شد، ناتوانی جنسی اغلب علت بیماری قلبی یا سایر بیماری‌های قلبی – عروقی است که ممکن است به زودی ایجاد شوند. بنابراین، بررسی سبک زندگی و ایجاد تغییر در آن ضروری است تا خطر ابتلا به این مشکلات به حداقل برسد.

همچنین اگر خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی زیاد باشد، پزشک ممکن است برای کاهش سطح کلسترول خون داروی استاتین را تجویز کند.

مشاوره

گاهی اوقات مشاوره زوجین یا درمان جنسی (سکس تراپی) مفید است. البته این موارد در صورتی مفید هستند که مشکلات روانی (روانشناختی) علت یا نتیجه ناتوانی جنسی باشند. در برخی موارد، علاوه بر گزینه‌های درمانی دیگر از درمان جنسی نیز استفاده می‌شود.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonنوبت دهی