تاندونیت آشیل یک بیماری شایع است که زمانی رخ می دهد که تاندون آشیل، که ماهیچه های ساق پا را به استخوان پاشنه متصل می کند، ملتهب می شود. این می تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله استفاده بیش از حد، فشار مکرر یا افزایش ناگهانی فعالیت بدنی باشد.

علائم تاندونیت آشیل شامل درد، تورم، سفتی و حساسیت در ناحیه اطراف تاندون آشیل است. درد ممکن است در حین فعالیت بدنی یا پس از استراحت طولانی مدت بدتر شود.

درمان این آسیب معمولاً شامل استراحت، یخ، فشرده سازی و بالا بردن (RICE) برای کاهش درد و التهاب است. تمرینات فیزیوتراپی و حرکات کششی نیز ممکن است برای کمک به تقویت عضلات و بهبود انعطاف پذیری در مچ پا و پا توصیه شود.

در موارد شدید، ممکن است جراحی برای ترمیم تاندون آشیل پارگی یا آسیب دیده لازم باشد. با این حال، اکثر موارد تاندونیت آشیل را می توان با اقدامات محافظه کارانه مانند استراحت، فیزیوتراپی و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) برای مدیریت درد و التهاب درمان کرد.

فیزیوتراپی بهترین و موثرترین روش درمان غیرجراحی التهاب تاندون آشیل است که با مراجعه به کلینیک فیزیوتراپی دکتر سعادتی در شریعتی می توانید از آن بهره مند شوید. برای رزرو نوبت در کلینیک فیزیوتراپی پیشرفته شمیم می‌توانید با شماره تلفن‌‌ های 02126722003 –  02126722004 تماس حاصل فرمایید.

علائم تاندونیت آشیل

درد در تاندون آشیل: درد ممکن است در هر جایی از پشت ساق پا، از ساق پا تا پاشنه پا احساس شود. درد ممکن است خفیف یا شدید باشد و ممکن است در حین فعالیت بدنی بدتر شود.

سفتی: تاندون آشیل ممکن است احساس سفت شدن داشته باشد، به خصوص در صبح یا پس از استراحت طولانی.

تورم: ناحیه آسیب دیده ممکن است متورم، حساس به لمس و گرم باشد.

محدودیت حرکتی: ممکن است در راه رفتن یا دویدن مشکل داشته باشید و به دلیل درد و سفتی حرکات شما محدود شود.

صدای ترک خوردن یا ترکیدن: ممکن است هنگام حرکت مچ پا، صدای ترک خوردن یا ترکیدن در ناحیه آسیب دیده بشنوید.

ضخیم شدن تاندون: در برخی موارد، تاندون آشیل ممکن است ضخیم شود یا ندول ایجاد کند.

اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، مهم است که به دنبال مراقبت های پزشکی برای تعیین علت و شدت بیماری خود باشید.

دلایل التهاب تاندون آشیل

تاندونیت آشیل می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد. برخی از علل رایج عبارتند از:

استفاده بیش از حد: فشار مکرر بر روی تاندون آشیل می تواند باعث التهاب آن شود و منجر به التهاب تاندون آشیل شود. این اغلب در ورزشکارانی دیده می شود که به فعالیت هایی مانند دویدن، پریدن یا رقصیدن مشغول هستند.

افزایش ناگهانی سطح فعالیت: افزایش ناگهانی فعالیت بدنی، مانند شروع یک برنامه ورزشی جدید یا افزایش شدت تمرینات، می تواند فشار بیش از حد به تاندون آشیل وارد کند و منجر به آسیب شود.

کفش های ضعیف: پوشیدن کفش هایی با ساپورت نامناسب یا تناسب نامناسب می تواند خطر ابتلا به تاندونیت آشیل را افزایش دهد.

عضلات سفت ساق پا: عضلات سفت ساق پا می توانند فشار وارده بر تاندون آشیل را به خصوص در هنگام فعالیت بدنی افزایش دهند.

سن: با افزایش سن، خاصیت ارتجاعی تاندون آشیل کاهش می‌یابد و آن را بیشتر در معرض آسیب قرار می‌دهد.

شرایط پزشکی: برخی از شرایط پزشکی مانند چاقی، دیابت یا فشار خون بالا می توانند خطر ابتلا به تاندونیت آشیل را افزایش دهند.

داروها: برخی از داروها، مانند آنتی بیوتیک های فلوروکینولون، با افزایش خطر ابتلا به تاندونیت آشیل مرتبط هستند.

درمان تاندونیت آشیل

استراحت: از فعالیت‌ هایی که تاندون آشیل را تشدید می‌کنند خودداری کنید و برای بهبودی به ناحیه آسیب‌دیده استراحت دهید.

یخ: برای کمک به کاهش درد و التهاب، یخ را به مدت 15 تا 20 دقیقه هر بار، چند بار در روز روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.

فشرده سازی: برای کمک به کاهش تورم و حمایت از تاندون آشیل از باند یا آستین فشاری استفاده کنید.

ارتفاع: برای کمک به کاهش تورم، پای آسیب دیده را بالا ببرید.

داروها: مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) می‌توانند به مدیریت درد و کاهش التهاب کمک کنند.

فیزیوتراپی: دکتر فیزیوتراپی می تواند تمرینات و کشش هایی را برای کمک به تقویت عضلات اطراف تاندون آشیل و بهبود انعطاف پذیری توصیه کند.

ارتز: پوشیدن درج کفش یا سایر وسایل ارتز می تواند به حمایت از پا و کاهش فشار روی تاندون آشیل کمک کند.

تزریق کورتیکواستروئید: در موارد شدید، ممکن است از تزریق کورتون برای کاهش درد و التهاب استفاده شود.

جراحی: در موارد نادری که درمان های دیگر موثر نبوده اند، ممکن است برای ترمیم یا برداشتن بافت آسیب دیده جراحی لازم باشد.

درمان تاندونیت آشیل با فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می تواند یک گزینه درمانی موثر برای تاندونیت آشیل باشد. دکتر فیزیوتراپی می تواند وضعیت شما را ارزیابی کند و یک برنامه درمانی سفارشی بر اساس نیازها و اهداف فردی شما ایجاد کند. در اینجا چند درمان فیزیوتراپی رایج برای تاندونیت آشیل آورده شده است:

تمرینات کششی و تقویتی: دکتر فیزیوتراپی می تواند تمریناتی را برای کشش و تقویت عضلات اطراف تاندون آشیل از جمله عضلات ساق پا توصیه کند. تمرینات تقویتی ممکن است شامل بالا بردن پاشنه پا، بالا بردن غیرعادی ساق پا و تمرینات تعادل تک پا باشد.

درمان دستی: دکتر فیزیوتراپی ممکن است از تکنیک‌ های درمان دستی مانند ماساژ یا رهاسازی میوفاشیال برای کمک به کاهش درد و التهاب در تاندون آشیل استفاده کند.

اولتراسوند درمانی: اولتراسوند درمانی از امواج صوتی با فرکانس بالا برای بهبود و کاهش التهاب در تاندون آشیل استفاده می کند.

نوار چسب یا بریس: یک فیزیوتراپ ممکن است از نوار چسب یا بریس برای حمایت از تاندون آشیل و کمک به کاهش فشار روی ناحیه آسیب دیده استفاده کند.

تجزیه و تحلیل راه رفتن: دکتر فیزیوتراپی می تواند الگوهای راه رفتن و دویدن شما را ارزیابی کند تا هرگونه ناهنجاری یا عدم تعادلی را که ممکن است در ایجاد التهاب تاندون آشیل نقش داشته باشد، شناسایی کند.

آموزش: یک دکتر فیزیوتراپی می تواند آموزش هایی را در مورد کفش مناسب، تکنیک های کششی و گرم کردن، و سایر اصلاحات در شیوه زندگی ارائه دهد که می تواند به پیشگیری از دوره های بعدی تاندونیت آشیل کمک کند.

روشهای جلوگیری از التهاب تاندون آشیل

فعالیت های خود را اصلاح کنید: از فعالیت هایی که باعث درد یا ناراحتی در تاندون آشیل می شود خودداری کنید. این ممکن است شامل دویدن یا پریدن باشد، و در عوض، فعالیت های کم فشار مانند شنا یا دوچرخه سواری را انتخاب کنید.

کفش‌های مناسب بپوشید: کفش‌هایی بپوشید که قوس‌های خوبی دارند و زیره بالشتکی دارند تا فشار وارده بر تاندون آشیل کاهش یابد. از پوشیدن کفش های پاشنه بلند یا کفش هایی با حداقل حمایت خودداری کنید.

از ارتزها استفاده کنید: برای کمک به حمایت از پاها و کاهش فشار روی تاندون آشیل، از ارتز در کفش خود استفاده کنید.

به طور منظم حرکات کششی انجام دهید: برای کمک به بهبود انعطاف پذیری عضلات ساق پا و کاهش فشار بر روی تاندون آشیل، تمرینات کششی منظم انجام دهید. برای انجام تمرینات خاص با فیزیوتراپیست مشورت کنید.

به تدریج سطح فعالیت را افزایش دهید: اگر برای مدتی غیر فعال بوده اید، به تدریج سطح فعالیت خود را افزایش دهید تا از وارد کردن فشار زیاد به تاندون آشیل جلوگیری کنید.

مقالات مرتبط :

پارگی تاندون آشیل

التهاب تاندون آشیل

درد و التهاب تاندون پاشنه آشیل