مرالژیا پارستتیکا یا سندرم برنارد راس مشکلی است که در آن قسمت‌های بیرونی ران دچار درد همراه با سوزش، خارش، و بی حسی می‌شود. فشار به عصب حسی خارجی ران، که باعث احساس در سطح پوست ران می‌شود، عامل ایجاد مرالژیا پارستتیکا است. برخی از علل رایج ابتلا به مرالژیا پارستتیکا پوشیدن لباس‌های تنگ، چاقی یا افزایش وزن و بارداری هستند. اما این بیماری ممکن است در اثر بیماری‌هایی همچون دیابت یا آسیب‌های موضعی نیز ایجاد شود. در اکثر موارد، استفاده از روش‌های محافظه کارانه مانند پوسیدن لباس‌های گشادتر، کاهش وزن اضافی و برخی موارد دیگر باعث بهبود مرالژیا پارستتیکا یا سندرم برنارد راس می‌شود. اگر روش‌های محافظه کارانه مفید واقع نشد، از درمان دارویی برای کاهش ناراحتی بیمار و در برخی موارد نادر، از جراحی نیز برای درمان استفاده می‌شود.

برای کسب اطلاعات در زمینه درمان قطعی قوز پشت اینجا کلیک کنید.

برای کسب اطلاعات در زمینه درمان قطعی افتادگی شانه اینجا کلیک کنید.

جهت کسب اطلاعات بیشتر، مشاوره با متخصصین ما یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های ۰۲۱۲۶۷۲۲۰۰۳  و ۰۲۱۲۶۷۲۲۰۰۴ تماس حاصل فرمایید.

علل و عوامل خطر سندروم مرالژیا پارستتیکا

عصب حسی خارجی ران عصبی است که باعث احساس در قسمت بیرونی سطح ران می‌شود. فشار به این عصب باعث مرالژیا پارستتیکا می‌شود. از آنجا که عصب حسی خارجی ران یک عصب حسی است، توانایی استفاده از عضلات تحت تاثیر قرار نگرفته و دچار مشکل نمی‌شود. در بسیاری از افراد، این عصب بدون وجود هیچ مانعی از کشاله ران به ران می‌رود، اما در مرالژیا پارستتیکا عصب حسی خارجی ران معمولا در زیر رباط کشاله ران تحت فشار قرار گرفته است. شرایطی که باعث افزایش فشار بر کشاله ران می‌شوند، باعث فشار به عصب می‌شوند. این شرایط عبارتند از:

• استفاده از لباس‌های تنگ
• افزایش وزن یا چاقی
• بارداری
• وجود بافت زخمی در نزدیکی رباط کشاله ران. این زخم ممکن است در اثر یک آسیب یا آسیب قبلی ایجاد شده باشد.
• ایستادن، راه رفتن، یا چرخیدن برای مدتی طولانی
• آسیب به عصب در اثر تصادف با وسایل نقلیه، یا دیابت که منجر به مرالژیا پارستتیکا شده است.
• دیابت

علائم و نشانه‌ها

علائم بیماری معمولا در یک سمت از بدن ایجاد شده و ممکن است پس از راه رفتن یا ایستادن تشدید شود. این علائم عبارتند از:

• بی حسی یا گزگز در بالای ران و احساس سوزش در قسمت خارجی ران
• احساس سوزش یا درد در داخل یا روی سطح خارجی ران
• درد حاد در قسمت کشاله ران یا در کپل‌ها، هرچند این درد زیاد رایج نیست.

تشخیص بیماری مرالژیا پارستتیکا

تشخیص بیماری مرالژیا پارستتیکا (سوزش وخارش ران) به روش‌های مختلف انجام می‌شود که عبارتند از:

• معاینه فیزیکی و بررسی سوابق پزشکی
• تصاویر رادیوگرافی
• الکترومایوگرافی
• بررسی هدایت عصبی

روش‌های موثر برای درمان مرالژیا پارستتیکا

درمان‌های محافظه کارانه برای اکثر بیماران مفید بوده و کمک می‌کنند بیمار پس از چند هفته تا چند ماه از درد موجود خلاص شود. درمان‌های محافظه کارانه بی حسی ران پا عبارتند از:

• پوشیدن لباس‌های گشاد
• کاهش وزن اضافی
• مصرف داروهای مسکنی که بدون نسخه به فروش می‌رسند مانند استامینوفن (تیلنول)، ایبوپروفن (ادویل، مورتین) یا آسپرین نیز به کاهش درد کمک می‌کند.
• در موارد شدید که علائم با درمان‌های محافظه کارانه برطرف نمی‌شوند، تزریق کورتیکو استروئیدها نیز برای بیمار تجویز می‌شود. این تزریق‌ها به کاهش درد و التهاب کمک می‌کنند. عوارض تزریق کورتیکو استروئیدها شامل درد و سفیدی پوست اطراف محل تزریق، عفونت مفصل و آسیب عصبی است.
• داروهای ضد افسردگی تری سایکلیک نیز به کاهش درد کمک می‌کنند. عوارض جانبی این داروها شامل خشکی دهان، خواب آلودگی، یبوست و اختلال در عملکرد جنسی است.
• داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین (نروتونین) یا پرگابالین (لیریکا) نیز به کاهش درد کمک می‌کنند. عوارض جانبی این داروها شامل تهوع، سرگیجه، یبوست، خواب آلودگی و گیجی می‌باشد.
• در موارد نادر که بیماری شدید است و علائم مدتی طولانی باقی می‌مانند به جراحی نیاز است. جراحی به منظور برداشتن فشار از روی عصب انجام می‌شود.
• تغییر سبک زندگی، مانند اجتناب از پوشیدن لباس‌های تنگ، اجتناب از ایستادن یا راه رفتن برای مدت طولانی، حفظ وزن سالم و کاهش وزنِ اضافی به پیشگیری و تسکین مرالژیا پارستتیکا کمک می‌کند.

حرکات ورزشی برای سندرم برنارد راس

پزشک انجام حرکات زیر را توصیه می‌کند:

حرکات باسن برای سوزش ران پا

با کاهش سفتی باسن و افزایش انعطاف پذیری و قدرت باسن می‌توان علائم گزگز ران پا را کاهش داد. حرکت پل یکی از حرکات ورزشی است که علائم مرالژیا پارستتیکا را کاهش می‌دهد. برای انجام حرکت پل بیمار باید روی زمین دراز کشیده و باسن‌ها را بالا برده و هم زمان عضلات گلوتئال یا سرینی را منقبض کند.

• کشش باسن نیز حرکت مفیدی است. برای انجام این حرکت بیمار باید روی شکم خوابیده و در حالی که عضلات گلوتئال را منقبض کرده، پاها را بالا برد.
• ایستادن در حالتی که باسن از بدن دور است را نیز می‌توان بدین صورت انجام داد که بیمار ایستاده و به آرامی هر پا را به یک سمت بالا برد، به نحوی که پاها از بدن دور شده و زانو در حالت کشیده و با فاصله از بدن قرار گیرد. این حرکت نباید باعث درد در ران شود.

کشش عضلات کوادری سپس

عضلات کوادری سپس (عضلات چهار سر ران) در کنار عصب حسی که تحت تاثیر مرالژیا پارستتیکا قرار گرفته است، قرار گرفته‌اند. کشش عضلات کوادری به افزایش انعطاف پذیری و تقویت بالای ران کمک می‌کند. کشش عضلات چهار سر ران شامل ایستادن و حرکت پاشنه پا به سمت عقب، به سمت کپل‌ها و همزمان کشش طولی ران است. اگر دردی احساس شد، بیمار باید انجام این حرکت را متوقف کند.

انجام حرکت لانژ

حرکت لانژ به تقویت باسن و عضلات چهارسر و جلوگیری از درد ران کمک می‌کند. بیمار باید ابتدا راست ایستاده و با یک پا قدمی به جلو برداشته و همزمان بدن را تا جایی پایین آورد که زانوی پای مخالف به زمین رسیده و زاویه ۹۰ درجه با زمین بسازد. همین حرکت باید با پای دیگر نیز انجام شود.

استفاده از نوارهای کششی

برای انجام حرکات پیشرفته و پیچیده به منظور افزایش انعطاف پذیری و قدرت، می‌توان از نوارهای کششی استفاده کرد. می‌توان نوار کششی را دور مچ پا پیچیده و انتهای دیگر نوار را به یک جسم ثابت گره زد. با این نوارها می‌توان حرکاتی همچون کشش باسن به عقب، جلو و بیرون را انجام داد. بیماران باید توجه داشته باشند که تنها زمانی که درد قسمت خارجی باسن کاملا برطرف شد باید این حرکات ورزشی را انجام دهند‌.