آسیب های تاندون آشیل
تاندون آشیل طناب ضخیمی است که می توانید در پشت مچ پا احساس کنید. عضله ساق پا را به پشت پاشنه پا متصل می کند.
2 آسیب شایع تاندون آشیل عبارتند از:
- پارگی حاد: پارگی کامل یا جزئی که زمانی رخ می دهد که تاندون بیش از ظرفیت خود کشیده شود.
- تاندینوپاتی آشیل: یک بیماری مزمن (طولانی مدت) که به دلیل یک سری پارگی های بسیار کوچک (تاندینوز) باعث ضعف و تحلیل رفتن آشیل می شود.
برای کسب اطلاعات از درمان دائمی آسیب تاندون آشیل اینجا کلیک کنید.
برای تشخیص آسیب تاندون، دکتر فیزیوتراپی شما را معاینه می کند و در مورد علائم شما می پرسد. ممکن است برای کمک به شناسایی مشکل، سونوگرافی یا اسکن دیگری مانند اشعه ایکس یا ام آر آی انجام شود، اما معمولاً نیازی به این کار نیست.
فیزیوتراپی موثرترین روش درمان غیرجراحی آسیب های تاندون آشیل است که در کلینیک فیزیوتراپی پیشرفته شمیم زیر نظر دکتر حیدر سعادتی ارائه می شود. متخصصان ما پس از ارزیابی دقیق شرایط بیماران از موثرترین متدها و مدالیته های فیزیوتراپی برای کمک به افرادی که دچار آسیب های حاد و یا مزمن تاندون آشیل شده اند بهره می برند. برای رزرو نوبت در کلینیک فیزیوتراپی پیشرفته شمیم میتوانید با شماره تلفن های 02126722003 – 02126722004 تماس حاصل فرمایید.
علائم آسیب های تاندون آشیل
- ضعف یا سفتی در پشت پاشنه پا (سفتی ممکن است در صبح بیشتر محسوس باشد و با گرم شدن تاندون با استفاده بهتر شود)
- تورم و التهاب در محل تاندون آشیل
- کاهش قدرت و حرکت در ساق و پاشنه پا
- آسیب دیدگی و یا پارگی تاندون آشیل سبب اختلال جدی در راه رفتن و فعالیت های حرکتی فرد آسیب دیده می شود.
دلایل و عوامل خطر
تاندینوپاتی آشیل در اثر بارگذاری بیش از حد آشیل ایجاد می شود. علل عبارتند از:
- افزایش ناگهانی فعالیت بدنی یا زمان بهبودی کمتر بین فعالیت
- پوشیدن کفش های غیر قابل حمایت
- دویدن روی سطوح سخت یا ناهموار
- عضلات سفت یا ضعیف ساق پا
- گرم کردن ناکافی بدن قبل از انجام تمرینات ورزشی
پارگی تاندون آشیل می تواند به دلایل زیر باشد:
- پرش شدید یا چرخیدن، یا دویدن ناگهانی
- افتادن یا زمین خوردن
- بیماری یا داروها، مانند استروئیدها یا آنتی بیوتیک های خاص، که تاندون را ضعیف می کند (کمتر رایج است)
پارگی تاندون آشیل شایع است و معمولاً در افرادی رخ می دهد که در آخر هفته ورزش پرانرژی انجام می دهند.
درمان آسیب های تاندون آشیل
اگر فکر می کنید ممکن است به آشیل خود آسیب رسانده اید، بهتر است هر گونه فعالیتی را متوقف کنید و استراحت، یخ، فشرده سازی، بالا بردن پا و قرار دادن در ارتفاع را در نظر بگیرید.
در صورت لزوم، داروهای تسکین دهنده درد مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می تواند کمک کننده باشد.
اکثر آسیب های حاد و دژنراتیو تاندون آشیل را می توان با درمان غیر جراحی درمان کرد.
بسته به ماهیت آسیب شما، پزشک یا فیزیوتراپیست ممکن است به شما توصیه کند:
- وزن خود را از مچ پای خود دور نگه دارید (مانند استفاده از عصا)
- انجام تمرینات کششی و تقویتی تحت نظر فیزیوتراپیست
- بستن پا و پاشنه پا با استفاده از باندهای کشی
- استفاده از ارتز
- اگر آشیل شما کاملاً پاره شده باشد، ممکن است برای ترمیم آن به جراحی نیاز باشد. این ممکن است احتمال پارگی مجدد آن را کاهش دهد.
فیزیوتراپی موثرترین روش درمان غیرجراحی آسیب های ارتوپدی از جمله آسیب های تاندون آشیل است که توسط متخصصان ما در مرکز فیزیوتراپی پیشرفته شمیم در خیابان شریعتی ارائه می شود. دکتر فیزیوتراپی پس از ارزیابی دقیق شرایط فرد آسیب دیده و میزان آسیب و همچنین سطح فعالیت فرد برنامه درمانی منحصر بفردی را در نظر می گیرد که کمک زیادی به تسکین علائم ، بازیابی تحرک و قدرت و بازگشت سریع تر به سطح آمادگی قبل از آسیب دیدگی می کند.
روشهای جلوگیری از آسیب دیدگی آشیل
- پوشیدن کفش های حمایتی
- گرم کردن و حرکات کششی قبل و بعد از ورزش
- به تدریج سطح فعالیت بدنی خود را افزایش دهید
- استراحت بین تمرینات
- انجام تمریناتی که عضلات ساق پا را تقویت می کند
