دررفتگی مچ دست: فیزیوتراپی، ورزش، ماساژ و بریس دررفتگی مچ دست

استخوان‌های موجود در مچ دست (استخوان‌های کارپال)، معمولاً لونیت یا کاپیتیت، گاهی از موقعیت طبیعی خود خارج می‌شوند. این دررفتگی‌ها معمولاً هنگامی اتفاق می‌افتد که نیروی زیادی به مچ دست وارد شود و دست به سمت عقب خم شود. در این شرایط مچ دست و دست درد می‌گیرد و ممکن است کج و معیوب به نظر برسد، و افراد نمی‌توانند به طور عادی آن‌ها را حرکت دهند. علائم و شرایط آسیب‌دیدگی به تشخیص مشکل کمک می‌کنند اما پزشکان برای تأیید تشخیص خود از اشعه ایکس کمک می‌گیرند.

اگر دررفتگی مچ دست نیازی به ترمیم مجدد استخوان یا ترمیم بافت نرم نداشته باشد، پزشکان ممکن است یک برنامه درمانی محافظه کارانه را به بیمار توصیه کنند. برخی از گزینه‌های درمانی شامل استفاده از بریس، گرما یا سرما درمانی و ورزش دادن ساعد، دست و انگشتان است. چه بیمار نیاز به جراحی داشته باشد و چه نداشته باشد، مهم است که از فعالیت‌هایی که ممکن است مانع بهبودی شود جلوگیری شود. در صورت آسیب‌دیدگی که منجر به کاهش حرکت مچ دست می‌شود، فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند در مورد زمان توانبخشی مورد نیاز و همچنین اصلاح فعالیت، به شما مشاوره بدهند.

انواع دررفتگی مچ دست


مچ دست شما حاوی هشت استخوان کوچک به نام استخوان‌های کارپال است. شبکه‌ای از رباط‌ها این استخوان‌ها را در جای خود نگه می‌دارند و به آن‌ها اجازه حرکت می‌دهند. پارگی در هر یک از این رباط‌ها می‌تواند منجر به خارج شدن دو یا بیش از دو استخوان از موقعیت معمول خود شود. این اتفاق منجر به جابجایی و دررفتگی مچ دست می‌شود.

با اینکه دررفتگی مچ دست می‌تواند هر هشت استخوان کارپال را درگیر کند، اما اغلب استخوان‌های لونیت و ناوی (استافوئید) شما تحت تأثیر قرار می‌گیرند. این دو استخوان یک پل بین استخوان رادیوس و اولنا در ساعد شما ایجاد می‌کنند و استخوان‌های دیگر استخوان‌های کوچک‌تری در مچ دست شما هستند.

چند نوع مختلف دررفتگی مچ دست وجود دارد که شامل موارد زیر هستند:

  • دررفتگی لونیت قدامی. استخوان لونیت می‌چرخد در حالی که سایر استخوان‌های مچ دست در جای خود ثابت باقی می‌مانند.
  • دررفتگی پری لونیت. این نوع دررفتگی شامل دررفتگی استخوان لونیت و سه لیگامان اطراف آن است.
  • شکستگی گالیوزی. این نوع دررفتگی شامل شکستگی در استخوان رادیوس شما و دررفتگی مفصل رادیولنار است.
  • شکستگی مونتژیا. این نوع دررفتگی شامل شکستگی در استخوان اولنا و دررفتگی یکی از دو انتهای استخوان رادیوس شماست.

بیشتر دررفتگی‌های مچ دست از نوع دررفتگی لونیت قدامی یا دررفتگی پری لونیت است.

علت آن چیست؟


هر نوع آسیب‌دیدگی دست یا بازوی شما می‌تواند منجر به دررفتگی مچ دست شود. علل عمده این صدمات شامل موارد زیر است:

  • ورزش‌های پربرخورد  مثل فوتبال امریکایی یا هاکی
  • حوادث رانندگی
  • شکستگی دست در اثر افتادن

علاوه بر این، فشار بر روی رباط‌های مچ دست نیز می‌تواند منجر به دررفتگی مچ دست شود. این سطح از فشار ناشی از انجام کارهایی است که فشار مستمر به مچ دست شما وارد می‌کند، مانند راه رفتن با عصا.

علائم آن چیست؟


علائم اصلی دررفتگی مچ دست درد شدید است که معمولاً هنگامی که سعی می‌کنید مچ دست خود را به سمت بالا یا پائین یا به طرفین حرکت دهید، بدتر می‌شود. ممکن است در ساعد نیز احساس درد داشته باشید.

همچنین ممکن است موارد زیر را در مچ دست خود مشاهده کنید:

  • تورم
  • حساسیت
  • ضعف
  • تغییر رنگ یا کبودی

اگر استخوان لونیت شما درگیر باشد، ممکن است بر اعصاب مچ دست شما فشار بیاورد. این اتفاق می‌تواند باعث سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در انگشتان شما شود.

چگونه تشخیص داده می‌شود؟


اگر فکر می‌کنید مچ دست شما به نوعی دچار آسیب‌دیدگی شده است، در اسرع وقت با پزشک خود ملاقات کنید یا به اورژانس مراجعه کنید تا از بدتر شدن این آسیب جلوگیری کنید.

پزشک معاینه را با حرکت دادن مچ دست شما در موقعیت‌های مختلف و سؤال درباره احساس درد شما شروع خواهد کرد. این کار به او کمک می‌کند تا مشخص کند که رباط‌ها و استخوان‌ها درگیر شده‌اند یا خیر. پزشک هرگونه آسیب وارده به اعصاب، رگ‌های خونی و تاندون‌های دست و مچ دست شما را ارزیابی می‌کند. در مرحله بعد، احتمالاً پرتونگاری از دست و ساعد شما انجام می‌شود تا تشخیص پزشک را تأیید کند.

اگر پزشک مشکوک به آسیب‌دیدگی رباط باشد، ممکن است از MRI برای کمک به تشخیص خود استفاده کند. این آزمایش تصویربرداری تصویر واضح‌تری از بافت نرم شما مانند رباط‌ها، ارائه می‌دهد.

درمان دررفتگی مچ دست 


درمان دررفتگی مچ دست

دررفتگی‌های خفیف معمولاً با روشی به نام ریداکشن درمان می‌شوند. در این روش، پزشک به آرامی استخوان‌ها را به حالت مناسب خود بازمی‌گرداند. بسته به شدت آسیب‌دیدگی، این کار ممکن است بسیار دردناک باشد. برای کمک به کنترل درد شما، پزشک قبل از شروع درمان از بی‌حسی موضعی یا عمومی استفاده می‌کند.

پس از انجام این روش، احتمالاً لازم است كه از آتل استفاده کنید یا دست خود را گچ بگیرید تا در حین بهبودی مچ دست خود را حرکت ندهید. همچنین ممکن است نیاز به پوشیدن اسلینگ داشته باشید.

در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشید تا استخوان‌های مچ دست خود را اصلاح کنید یا رباط‌های پاره شده را ترمیم کنید. این کار گاهی اوقات با استفاده از پین یا پیچ انجام می‌شود تا همه چیز در جای خود قرار بگیرد.

چگونه یک فیزیوتراپیست می‌تواند کمک کند؟


فیزیوتراپیست بعد از دررفتگی مچ دست شما کار خود را شروع خواهد کرد تا به شما در بازیابی حرکت طبیعی، قدرت و عملکرد مچ دستتان کمک کند و همچنین آموزش‌ها و تمرین‌های لازم را برای کمک به شما در پیشگیری از شکستگی‌های احتمالی در آینده ارائه خواهد داد.

زمانی که مچ دست شما در گچ یا اسلینگ است

زمانی که مچ دست شما در گچ یا اسلینگ است

در مدت زمانی که استخوان شما در حال بهبودی است، بازوی شما برای ثابت نگه داشتن استخوان آسیب‌دیده و تقویت بهبودی، در گچ یا اسلینگ خواهد بود. در طی این مدت، مهم است که مطمئن باشید بازوی شما خیلی سفت، شل و متورم نیست. بسته به میزان فعالیتی که نوع دررفتگی شما اجازه می‌دهد، فیزیوتراپیست شما تمرینات ملایمی را برای نگه داشتن شانه، آرنج و انگشتان شما، در زمانی که در گچ یا اسلینگ است، ارائه می‌دهد.

بیشتر افراد مبتلا به دررفتگی مچ دست به آرامی به ورزش بازو و پاهای خود باز می‌گردند، به طوری که در دوره نقاهت، بقیه بدن آن‌ها از فرم خارج نشوند. فیزیوتراپیست می‌تواند به شما در تطبیق برنامه ورزشی شما کمک کند، به طوری که بتوانید قدرت و تناسب اندام کلی خود را بدون دخالت در بهبودی مچ دستتان حفظ کنید.

زمانی که گچ یا اسلینگ برداشته می‌شوند

زمانی که گچ یا اسلینگ برداشته می‌شوند

بعد از باز کردن گچ یا اسلینگ، مچ دست شما بسیار سفت خواهد شد و در بازوی خود احساس ضعف خواهید داشت. فیزیوتراپیست مچ دست شما را معاینه می‌کند و برای بهبود عملکرد آن و بازگرداندن قدرت به بازو، روش‌های درمانی مناسب شما را انتخاب می‌کند.

توانبخشی شما شامل درمان‌های زیر است:

کاهش درد

 فیزیوتراپیست شما ممکن است از روش‌های گرما یا سرما درمانی یا تحریک الکتریکی برای کنترل درد یا تورم در مچ، دست یا بازو استفاده کند.

رفع سفتی

فیزیوتراپیست شما ممکن است از تکنیک‌های مهارت دست (درمان دستی) برای فعال کردن مفاصل و عضلات شما با درد کمتر استفاده کند.

افزایش قدرت و توانایی حرکت شما

فیزیوتراپیست‌ها در دوران بهبودی بعد از شکستگی مچ دست چندین نوع تمرین را تجویز می‌کنند. در ابتدا، فیزیوتراپیست می‌تواند به شما کمک کند تا با استفاده از تمرینات "حرکت منفعل " آرنج خود را به آرامی حرکت دهید. هرچه بازوی شما قوی‌تر شود، می‌توانید خودتان بدون وزنه ورزش کنید (تمرینات "دامنه حرکتی فعال"). پس از بهبودی استخوان، می‌توانید تمرینات مقاومتی را با استفاده از وزنه‌ها یا باندهای الاستیک شروع کنید. علاوه بر تجویز تمرینات دامنه حرکتی و مقاومتی، فیزیوتراپیست می‌تواند به شما کمک کند تا آمادگی سابق عضلات خود را بازگردانید تا در مواقعی که نیاز است در برابر افتادن از خود محافظت کنید، بتوانید واکنش سریعی از خود نشان دهید.

بازگشت به فعالیت‌های روزانه

بازگشت به فعالیت‌های روزانه

فیزیوتراپیست به شما کمک می‌کند تا با آموختن نحوه انجام فعالیت‌های روزانه خود (مانند لباس پوشیدن، کار کردن با رایانه و پخت و پز) ،حتی در هنگامی که دست شما در گچ یا اسلینگ است، بتوانید مستقل بمانید. هنگامی که بتوانید بازوی خود را آزادانه و بدون درد حرکت دهید، ممکن است فیزیوتراپیست فعالیت‌هایی را به شما توصیه کند که قبل از آسیب‌دیدگی انجام می‌دادید، مانند استفاده از بازو برای لباس پوشیدن، نظافت و خانه داری. فیزیوتراپیست برنامه شخصی شما را بر اساس معاینه مچ دست، اهداف، میزان فعالیت بدنی و سلامت عمومی شما طراحی خواهد کرد.

آماده شدن برای فعالیت‌های بیشتر

 بسته به شرایط شغلی یا نوع ورزشی که انجام می‌دهید، ممکن است نیاز به فیزیوتراپی بیشتر متناسب با نیازهای خاص خود داشته باشید. فیزیوتراپیست شما یک برنامه تخصصی برای رفع نیازها و اهداف منحصر به فرد شما تهیه خواهد کرد.

جلوگیری از ناتوانی بلند مدت

جلوگیری از ناتوانی بلند مدت

هر آنچه که فیزیوتراپیست برای شما تجویز می‌کند به شما کمک می‌کند تا از ناتوانی بلند مدت با استفاده از موارد زیر جلوگیری کنید:

  • بازگشت بازو به سطح قدرت قبل از آسیب.
  • بازیابی کامل حرکت و قدرت به صورت ایمن، در طول دوران بهبودی.
  • ارزیابی دررفتگی برای اطمینان از اینکه می‌توانید با خیال راحت به کارهای قبلی خانه و محل کار خود برگردید.
  • شما را به بازگشت ایمن به ورزش و سایر فعالیت‌های بدنی راهنمایی می‌کند. بازگشت خیلی زود پس از شکستگی ممکن است خطر شکستگی دیگر را افزایش دهد.
  • توصيه كردن وسايل محافظ مانند محافظ مچ دست جهت استفاده در هنگام ورزش.

بهبودی چه مدت طول می‌کشد ؟


زمان بهبودی برای دررفتگی مچ دست بستگی به میزان شدت آن دارد. اگر فقط به یک درمان ریداکشن نیاز داشته باشید، باید طی دو یا سه ماه بهبود پیدا کنید. اما اگر به عمل جراحی نیاز داشته باشید، شش ماه تا یک سال طول می‌کشد تا به طور کامل بهبود یابید.

صرف نظر از نوع درمانی که دریافت می‌کنید، برای بازیابی قدرت و انعطاف‌پذیری در مچ دست، باید فیزیوتراپی انجام دهید. ممکن است در دوران نقاهت نیاز به مراجعه به یک فیزیوتراپیست یا انجام تمرینات ملایم داشته باشید. در دوران بهبودی سعی کنید تا جایی که می‌توانید از فشار آوردن به مچ دست خود خودداری کنید.

آسیب‌دیدگی مچ دست می‌تواند تأثیر زیادی بر زندگی روزمره شما داشته باشد. به همین دلیل ضروری است که به دنبال درمان سریع هر نوع آسیب مچ دست خود باشید.

بسته به اینکه به عمل جراحی نیاز دارید یا خیر، برای بهبودی کامل به دو ماه تا یک سال زمان نیاز دارید. حتی بعد از بهبودی نیز ممکن است در هنگام انجام کارهایی که فشار زیادی روی مچ دست شما وارد می‌کند، مانند بلند کردن اجسام سنگین، با مشکل مواجه شوید.

آیا می‌توان از این آسیب جلوگیری کرد؟


علاوه بر کمک کردن به افراد در جلوگیری از ناتوانی بلند مدت بعد از دررفتگی مچ دست، فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند به افراد مختلفی که در معرض خطر آسیب‌دیدگی مچ دست هستند نیز کمک کنند.

  • درمورد افزایش سن، جلوگیری از سقوط و سایر آسیب‌ها بهترین روش برای جلوگیری از شکستگی است. فیزیوتراپیست‌ها در تعیین خطر افتادن شما متخصص هستند و می‌توانند نحوه انجام تمرینات تعادلی و اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از افتادن به شما یاد دهند. آن‌ها همچنین می‌توانند محیط کار و خانه را ارزیابی کنند تا از امنیت روزمره محیط شما اطمینان حاصل کنند.
  • برای زنان یائسه که پوکی استخوان منجر به خطر بیشتر دررفتگی مچ دست می‌شود، یک متخصص فیزیوتراپی می‌تواند تمرینات تحمل وزن را با شما کار کند تا به ساخت استخوان‌های قوی تر کمک کند. علاوه بر این، فیزیوتراپیست ممکن است شما را به یک متخصص تغذیه برای دریافت مکمل‌های ویتامین D یا سایر تغییرات رژیم غذایی ارجاع دهد تا به تقویت استخوان‌های شما کمک کند. آموزش پاسچر مناسب و مکانیک بدن و تکنیک‌های محافظت مفصل می‌تواند در جلوگیری از دررفتگی مچ دست مفید باشد.
  • در کودکان، پوشیدن وسایل محافظ مناسب، مانند محافظ مچ دست، می‌تواند خطر ابتلا به دررفتگی مچ دست را هنگام انجام ورزش‌های خاص کاهش دهد. مطمئن باشید که وسایل زمین بازی که کودک شما از آن استفاده می‌کند بی‌خطر است و بر روی یک سطح نرم قرار گرفته‌اند. این کار می‌تواند خطر دررفتگی مچ دست در اثر افتادن را کاهش دهد.

shock2