تکارتراپی برای تسریع درمان دردهای ماهیچه و مفصل

تکارتراپی (Tecartherapy) فناوری بنیادی نوینی است که در درمان بیماران به پزشکان، متخصصان فیزیوتراپی و استئوپات‌ها کمک می‌کند. تکارتراپی روشی نوآورانه برای بازسازی مفصل‌ها و ماهیچه‌ها است. تکارتراپی بر تحریک ساز و کارهای طبیعی خودالتیام‌بخشی بدن برای توانبخشی سریع عملکردهای مفصل و ماهیچه استوار است.

فناوری TECAR امروزه در سطح بین‌المللی شناخته شده است و هزاران متخصص از آن بهره می‌گیرند. تکارتراپی افق‌های نوینی را به روی روش‌های درمانی جدید و آینده فیزیوتراپی گشوده است.

تکارتراپی چیست؟


تکارتراپی در سال‌های گذشته در فیزیوتراپی، به ویژه در زمینه درمان آسیب‌دیدگی‌ها و التهاب استخوان‌ها مورد توجه قرار گرفته است. محبوب شدن تکارتراپی پیامد نقاط قوتی است که آن را از دیگر روش‌های درمانی متمایز می‌سازد؛ از جمله مزایای فیزیوتراپی می‌توان به کاربردهای متنوع، اثربخشی حتی پس از چند جلسه، احساس خوشایند ناشی از درمان و بهبود حال بیمار پس از درمان اشاره کرد. حال ببینیم تکارتراپی دقیقاً چیست.

تکارتراپی یا به اختصار تکار، درمان نسبتاً جدیدی است که به تازگی مورد اقبال قرار گرفته است ـ تکار سرواژه انتقال انرژی خازنی مقاومتی است. تکارتراپی برای تسکین درد و رفع التهاب مفصل‌ها، ماهیچه‌ها و ستون فقرات کاربرد دارد. تکارتراپی برای درمان مشکلات حاد و مزمن توصیه می‌شود و اثرگذاری آن در درمان ناراحتی‌های مفصلی و ماهیچه‌ای، آسیب‌ها، آسیب‌های تاندون‌ها و عصب‌ها، تسکین درد و رفع انواع التهاب ثابت شده است.

ساز و کار تکارتراپی


سازو کار تکارتراپی

در تکارتراپی برای انتقال انرژی و ایجاد اثرهای مفید اشاره شده از دستگاه خاصی استفاده می‌شود که میدان مغناطیسی پرتوانی را با استفاده از اصل خازنی تولید می‌کند؛ این دستگاه به صفحه‌ای فلزی متصل می‌شود که مانند “زمین” عمل می‌کند و مدار را می‌بندد. همچنین دستگاه تکارتراپی هندپیسی دارد که می‌تواند خازنی (تشکیل شده از سرامیکی خاص) یا مقاومتی (تشکیل شده از آلیاژی فلزی) باشد، متخصص هندپیس تکارتراپی را روی ناحیه درمان می‌کشد.

جریان انرژی در ناحیه بین صفحه فلزی و سری مخروطی شکل هندپیس، به دلیل اثر میدان مغناطیسی تولید می‌شود؛ انرژی تولید شده از بافت‌ها عبور می‌کند و بافت‌ها را از درون گرم می‌کند. در نتیجه دما بالا می‌رود. چون گرما از درون تولید می‌شود و متمرکز باقی می‌ماند، به این فرایند “درون‌زاد” می‌گویند ـ در واقع دستگاه تکارتراپی باعث تولید گرما درون بدن می‌شود. این فرایند مجموعه‌ای از واکنش‌های مفید را در بدن تولید می‌کند که فرایند بهبود را تسریع می‌کند: گرما موجب اتساع عروق خونی و لنفاوی موضع درمان می‌شود و در نتیجه جریان خون بیشتر می‌شود.

بنابراین تکارتراپی به بدن کمک می‌کند و تحریکش می‌کند که خود را التیام بدهد، در نتیجه فرایند رفع التهاب و دفع کاتابولیت‌های آن سریع‌تر انجام می‌شود. رگ‌زایی یا واسکولاریزاسیون حاصل از تکارتراپی نیز برای آرام‌سازی بافت‌ها، به ویژه بافت‌های ماهیچه‌ای و پیوندی، و تخلیه ورم (ادم و هماتوم) مفید است. برآیند نهایی تمام اثرهای فوق این است که علائم دردناک کمتر می‌شود و عملکرد فیزیولوژیک ناحیه درمان بازیابی می‌شود.

همان‌طور که اشاره شد، تکار بسته به هندپیس مورد استفاده به دو روش خازنی و مقاومتی عمل می‌کند. از هندپیس خازنی برای درمان مشکلات بافت‌های نرم مانند بافت پیوندی و ماهیچه و عروق خونی و لنفاوی استفاده می‌شود. هندپیس مقاومتی برای درمان مشکلات عمقی‌تر یا بافت‌های پیچیده‌تر و مقاوم‌تری مانند استخوان، غضروف یا مفصل، بافت همبند جای زخم مزمن و فیبروز کاربرد دارد. البته غالباً از هر دو روش به تناوب در طول درمان استفاده می‌شود. مزایای تکارتراپی به شرح زیر است:

  • اتساع عروق
  • گرم کردن از درون
  • افزایش گردش خون
  • افزایش اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها
  • تحریک بدن به التیام دادن خود
  • تحریک تخلیه لنفاوی
  • گرمادرمانی درون‌زاد
  • تکارتراپی بسته به مشکل می‌تواند خازنی یا مقاومتی باشد و با تحریک کردن تولید اندورفین موجب تسکین درد شود.

تفاوت اصلی تکارتراپی با تکنیک‌های دیگر در این است که قدرت حرارتی التیام‌بخش مستقیماً درون بافت تولید می‌شود (گرمادرمانی درون‌زاد) و از بیرون به داخل منتقل نمی‌شود؛ بنابراین تکارتراپی برخلاف درمان‌هایی مانند لیزردرمانی برون‌زاد نیست. با این توصیف مشکل پراکندگی و هدررفت در تکارتراپی وجود ندارد و کل اثر بر موضع درمان متمرکز است.

کاربردهای تکارتراپی


کاربردهای تکارتراپی

ضد التهابی

  • اختلال‌های مفصلی و تاندونی
  • آسیب‌های فرسایشی مفصل
  • التهاب حاد تاندون و دوره‌های تشدید آسیب‌های مزمن تاندون
  • التهاب رباط‌ها و کپسول‌ها در اثر سانحه یا فرایند طبیعی ساییدگی
  • آرتریت التهابی حاد (اثر ضد ورم و ادم فوق‌العاده)، درد و التهاب آسیب‌های مفصلی مزمن ناشی از ساییدگی مانند آرتروز و روماتیسم
  • التهاب بورس (بورسیت)

پس از سانحه و آسیب‌دیدگی

  • ادم پس از سانحه، التهاب کپسول‌ها و رباط‌ها، استرین و اسپرین ماهیچه، اسپرین، کبودی، شکستگی و پارگی بافت‌ها
  • بازجذب ضد ادم ورم‌های التهابی، هماتوم و سرم خون

تسکین درد

  • اثر تسکین‌دهندگی و ضد التهابی
  • دردهای مفصلی و درد اطراف مفصل: تکارتراپی به دلیل عملکرد ضد التهابی اثر تسکین‌دهندگی مستقیم و غیرمستقیم دارد
  • نوروپاتی‌ها و نوریت‌های فرسایشی و التهابی
  • انقباض و گرفتگی ماهیچه‌ها و نقاط ماشه‌ای میوفاشیال
  • درمان کشیدگی، رگ به رگ شدن، پیچ خوردگی، گرفتگی ماهیچه، تنوسینوویت و التهاب تاندون

توانبخشی

تکارتراپی برای درمان توانبخشی حرکتی و مفصلی پس از جراحی مفید است و در دوران نقاهت عملکردی پس از عمل‌های ارتوپدی و آرتروسکوپی توصیه می‌شود. تکارتراپی از طریق بیرون کشیدن مایعات از سیستم لنفاوی از تشکیل ادم جلوگیری می‌کند و در نتیجه مانند یک تسکین دهنده موثر عمل می‌کند.

ضد ورم

تکارتراپی از اثر بازجذب ادم التهابی، هماتوم و سرم خون برخوردار است.

مزایا


مزایای تکارتراپی

بیماران از همان جلسه نخست متوجه اثر توانبخشی می‌شوند و دردشان کمتر می‌شود؛ بیماران در نتیجه تسکین درد راحت‌تر می‌توانند با متخصص فیزیوتراپی در فرایند درمان توانبخشی همکاری کنند و دوران نقاهت‌شان را کوتاه‌تر کنند. تکارتراپی بیماران را از مزایای زیر برخوردار می‌سازد:

  • بیماران بلافاصله متوجه اثرگذاری انرژی بر بافت‌ها می‌شوند؛
  • درمان توانبخشی‌شان سریع‌تر می‌شود.
  • از درمانی موثر و بدون درد بهره‌مند می‌شوند.
  • فرایند درمان‌شان سریع‌تر و موثرتر می‌شود.
  • تکارتراپی موجب صرفه‌جویی در وقت و تلاش بیماران می‌شود.

تکارتراپی در چه شرایطی توصیه نمی‌شود؟


تکارتراپی برای همه درمانی ایمن و غیرتهاجمی است و در هیچ موردی منع استعمال ندارد. البته انجام دادن تکارتراپی در شرایط زیر توصیه نمی‌شود:

  • بارداری
  • داشتن باطری قلب
  • تومور بدخیم
  • پارستزی یا خواب‌رفتگی ناحیه درمان: برای مثال دیابت باعث بی‌حسی پاها می‌شود.

چند جلسه تکارتراپی باید انجام شود؟


هر جلسه تکارتراپی معمولاً ۳۰ دقیقه طول می‌کشد و بسته به ناحیه تحت درمان و حاد یا مزمن بودن وضعیت ممکن است لازم شود که ۵ تا ۱۰ جلسه تکارتراپی انجام شود. البته مزایای تکارتراپی از همان جلسه اول مشخص می‌شود. همان‌طور که گفته شد تکارتراپی قابلیت درمان کردن طیف وسیعی از مشکلات گوناگون را دارد.

البته متخصص باید تکارتراپی را انجام بدهد؛ متخصص وضعیت کلی بیمار را ارزیابی می‌کند و طرح درمان مناسب را تهیه می‌کند. فیزیوتراپیست زمان و روش انجام درمان را تعیین می‌کند و توصیه می‌کند که تکارتراپی به تنهایی یا در کنار درمان‌های دیگر انجام شود تا اثرگذاری آن بیشتر شود ـ برای مثال تکارتراپی در کلینیک پیشرفته شمیم عموماً در کنار لیزرتراپی انجام می‌شود و این روش در اکثر برنامه‌های توانبخشی مفصلی که شامل درمان‌های دستی، اصلاح حالت اندامی و ژیمناستیک توانبخشی نیز هست، گنجانده می‌شود.

مراحل تکارتراپی به شرح زیر است:

  • بیمار بسته به ناحیه درمان روی تخت دراز می‌کشد یا به راحتی روی صندلی خاصی می‌نشیند؛ موضع درمان باید برهنه و به راحتی در دسترس باشد.
  • متخصص صفحۀ فلزی را که مدار را می‌بندد، در ناحیه مناسب قرار می‌دهد و ماده‌ای کرم مانند، به نام کرم رسانا، را روی ناحیه درمان می‌زند. این کرم هدایت گرما را تسهیل می‌کند.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonنوبت دهی