آب آوردن زانو به علت آسیب های بیش از حد به مینیسیک و رباط زانو

آب-آوردن-زانو

اصطلاح آب آوردن زانو معمولاً تورم زانو در اثر تجمع مایعات اضافی را توصیف می‌کند. زمانی که مایع اضافی بدن در مفصل زانو و یا اطراف آن تجمع پیدا می‌کند، ممکن است منجر به تورم و درد در منطقه شود. به این عارضه، آب آوردن زانو گفته می‌شود. این بیماری در بسیاری از افراد و به خصوص افراد مسن ایجاد شده و شیوع بالایی دارد. عوامل مختلفی وجود دارند که می‌توانند باعث تجمع مایعات در زانو شوند.

علل آب آوردن زانو


علل آب آوردن زانو از آسیب‌های فیزیکی و جراحات تا بیماری‌ها و عارضه‌های مختلف متفاوت می‌باشند. آسیب فیزیکی وارد شده به هر بخشی از زانو می‌تواند منجر به تجمع مایعات در آن شود. بنابراین مشکلاتی مثل شکستگی استخوان‌ها، استفاده‌ی بیش از حد، پارگی رباط‌ها و منیسک ها می‌توانند به آب آوردن زانو منجر شوند. جدا از آسیب‌های فیزیکی، ازجمله دیگر عارضه‌هایی که می‌توانند منجر به آب آوردن زانو شوند می‌توان به تومورها، استئوآرتریت، کیست‌ها، آرتریت روماتوئید، بورسیت و نقرس اشاره کرد.

آیا آب آوردن زانو با خشکی و تورم همراه است؟


برخی از علائم آب آوردن زانو می‌توانند کاملاً مشخص و واضح باشند و به اطلاع فرد برسانند که نیاز به درمان این عارضه دارد.

  • درد شدید، پف کردگی، تورم و گرفتگی برخی از شایع‌ترین علائم این عارضه هستند. درد ایجاد شده در اثر این عارضه غیر قابل تحمل بوده ولی به استراحت کافی تسکین پیدا می‌کند.
  • تورم و پف کردگی معمولاً در قسمت استخوانی زانو دیده می‌شوند. این علائم باعث اختلال در تحرکات طبیعی فرد می‌شوند.
  • جدا از راه رفتن، شخص ممکن است در خم و راست کردن زانو نیز مشکل داشته باشد. در صورتی که این بیماری به دلیل آسیب فیزیکی ایجاد شده باشد، کبودی‌هایی نیز ایجاد خواهند شد. در صورتی که درد شدید بوده و نمی‌توان بر روی زانو فشار وارد کرد، باید حتماً و بلافاصله به پزشک مراجعه کنید و تحت روش‌های درمانی مناسب برای آب آوردن زانو قرار بگیرید.

آب آوردن زانو چگونه تشخیص داده می‌شود؟


پزشک در مورد سوابق پزشکی از شما سؤال‌هایی را می‌پرسد. ازجمله موارد قبلی بروز این مشکلات در زانو و فعالیت‌های فیزیکی که شما در آن‌ها شرکت می‌کنید مثل ورزش‌هایی که می‌توانند باعث وارد شدن فشار به زانو شوند. پزشک همچنین یک معاینه‌ی فیزیکی جامع انجام می‌دهد که در آن دامنه‌ی حرکتی شما را نیز بررسی می‌کند.

سپس، پزشک ممکن است برای خارج کردن مایع از زانو اقدام کند (آسپیراسیون مفصل). این کار با وارد کردن یک سوزن بلند و نازک به درون مفصل و خارج کردن مایع انجام می‌شود. این کار را می‌توان در مطب پزشک و در عرض چند دقیقه انجام داد.

می‌توان این مایع را برای موارد زیر آزمایش کرد:

  • باکتری‌هایی که ممکن است عفونت ایجاد کرده باشند
  • کریستال‌ها، پروتئین‌ها و گلوکوز که می‌توانند نشانه‌ای از نقرس یا عارضه‌های دیگر باشند
  • سلول‌های خونی که نشانه‌ی وجود آسیب می‌باشند

برداشتن بخشی از مایع نیز می‌تواند فشار درون زانو را کاهش دهد.

آزمایشات عکس برداری مثل عکس برداری با اشعه‌ی ایکس، اسکن MRI و سی تی اسکن و اولتراسوند نیز می‌توانند به تشخیص علت عارضه کمک کنند.

درمان آب آوردن زانو


روش‌های درمانی آب آوردن زانو بسته به علت بروز این عارضه، بسیار متفاوت می‌باشند. این روش‌های درمانی معمولاً شامل موارد زیر می‌باشند:

دارودرمانی

پزشک به احتمال زیاد داروهای خاصی از قبیل مسکن‌ها، آنتی بیوتیک و کورتیکو استروئیدها را به عنوان یک روش درمانی برای آب آوردن زانو تجویز می‌کند.

روش‌های درمانی خانگی آب آوردن زانو مثل استفاده از یخ، استراحت و بالا نگه داشتن زانو نیز می‌توانند تا حد زیادی به تسکین علائم بیماری کمک کنند.

روش‌های درمانی خانگی

مهم است که از هر فعالیت شدید که نیازمند بلند کردن اجسام سنگین است خودداری کنید چراکه این فعالیت‌ها می‌توانند باعث وارد شدن فشار به زانو شوند. استفاده از یک کمپرس یخ به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در هر چند ساعت بر روی زانو و بالا نگه داشتن پاها و گذاشتن بالش در زیر زانو می‌توانند گزینه‌های مناسبی باشند. باید پاهای خود را بالاتر از سطح عادی نگه دارید تا آب جمع شده درون زانوها از محل خارج شده و وارد دستگاه گردش خون شما شده و از طریق کلیه‌ها از بدن دفع شود. برخی از تمرینات ساده‌ی تونوس عضلانی می‌توانند عضلات زانو و ران شما را تقویت کرده و همچنین خطر احتباس مایعات را کاهش دهند.

تمرینات

پاهای خود را ورزش دهید تا عضلات حمایت کننده در اطراف زانوی شما ساخته شوند. از ورزش‌های ملایم مثل شنا و ورزش‌های هوازی آبی استفاده کنید تا به زانوی شما فشار وارد نشود.

shock2













به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است